Obiady i kolacje z grzybów
Jak przechowywać grzyby
Świeże grzyby nie nadają się do przechowywania dłuższego niż jeden dzień. Jeśli jednak nie zdołamy ich zagospodarować od razu po przyjściu z lasu lub z targowiska, możemy dokładnie przebrane (robaczywe trzeba bezwzględnie odrzucić) i oczyszczone przetrzymać w lodówce do następnego dnia w papierowej lub płóciennej torbie. W żadnym razie nie należy trzymać grzybów w plastikowych torbach, bo bez dostępu powietrza błyskawicznie rozwijają się w nich niebezpieczne dla zdrowia drobnoustroje. Wyjątkami od tej reguły są pieczarki, boczniaki i kurki, które zachowują świeżość w lodówce do 3 dni.
Marynuj, duś, smaż i susz
Jeśli w lesie dopisze nam szczęście i wrócimy z pełnymi koszami grzybów, powinniśmy najpierw posegregować je według przeznaczenia.
Do marynowania bierzemy najmłodsze i najmniejsze prawdziwki, podgrzybki, bagniaki, czerwone kozaki, gąski i rydze z krótko przyciętymi ogonkami.
Do duszenia lub pasteryzacji na zimę najodpowiedniejsze będą średniaki -w pełni rozwinięte, ale niestare grzyby (razem z ogonkami) wszystkich możliwych gatunków jadalnych. Wiele osób zdecydowanie przedkłada uduszone grzyby mieszane nad podobne danie z samych borowików.
Do suszenia odkładamy starsze grzyby, przede wszystkim prawdziwki, ale bardzo dobry jest także susz z podgrzybków. Przed suszeniem nie myjemy ich, tylko starannie czyścimy na sucho.
Do smażenia bezkonkurencyjne są rydze, smardze, kanie i kurki.
Pietruszka zwyczajna (Petroselinum crispum)
Roślina dwuletnia z rodziny selerowatych, uprawiana jako warzywo. Wymaga gleby zasobnej, przepuszczalnej, stanowiska słonecznego. Korzeń palowy biały, długości do 30 cm. W pierwszym roku roślina wytwarza rozetę długoogonkowych liści, w drugim wyrasta pęd kwiatowy wysokości do 80 cm, rozgałęziony, słabo ulistniony. Kwiaty białe, drobne, zebrane w baldachach. Kwitnie od lipca do września.
Główne związki: Olejek eteryczny, flawonoidy, witamina A i C, składniki mineralne (żelazo, wapń, mangan).
Uprawa: Rozmnażana z nasion. Udaje się w hodowli balkonowej lub ogrodowej. Wysianą w donicach w marcu można w kwietniu przenieść do ogrodu. Wysiana w sierpniu przynosi plon wiosną następnego roku. W drugim roku wegetacji roślina nie nadaje się do spożycia. Nie toleruje jako sąsiadki zielonej sałaty.
Zbiór i przechowywanie: Liście (natkę) pietruszki zbiera się zasadniczo latem. Używa się ich świeżych, nadają się także do suszenia, zamrożenia lub zapeklowania w soli.
Zastosowanie w kuchni: Korzenny, lekko gorzki smak pietruszki sprawia, że jest doskonałą przyprawą wielu potraw. Nie należy jej gotować, a jedynie dodać do ciepłych dań na krótko przed podaniem. Jest składnikiem bouquet garni, nadaje się do doprawiania sałat, ziemniaków, ryby, warzyw (np. pomidorów, rzepy), zup, sosów, twarogu. Dodana do czosnku osłabia jego smak. Łodyżki ziela dodane do zup lub wywarów nadają im delikatnego aromatu.
Zastosowanie w ziołolecznictwie: Wyciągi z korzenia i owoców wykazują działanie moczopędne i rozkurczające.
Herbatka odkażająca drogi moczowe: 4 łyżeczki pietruszki zalać filiżanką wrzątku. Pić 3 razy dziennie.
Uwaga: Olejek pietruszkowy wywołuje skurcze macicy; może działać poronnie!