Risotto z grzybami
Risoto włoskie różni się od naszego głównie gatunkiem ryżu i sposobem przyrządzania.
przygotowanie 45 minut, łatwe
• półtorej szklanki ryżu arborio (lub innego o grubym, ale niedługim ziarnie)
• 200 ml białego wina
• cebula
• 15 dag borowików lub podgrzybków
• 10 dag kurek
• 6 płatów suszonych pomidorów w oliwnej zalewie
• świeży pomidor
• 10 dag startego parmezanu
• 5 dag masła
• 4-5 łyżek oliwy
• 3,5-4 szklanek bulionu
• łyżka posiekanej natki pietruszki
• pieprz
• sól
Grzyby oczyścić i dość drobno pokroić. Cebulę pokroić w kostkę, suszone pomidory osączyć, pokroić w paski, świeże sparzyć, obrać, pokroić w kostkę. Na patelni rozgrzać oliwę i odrobinę masła, włożyć grzyby i smażyć, mieszając, aż będą miękkie. Na reszcie masła zeszklić cebulę, wsypać ryż (arborio nie płukać) i, ciągle mieszając, smażyć, aż wchłonie tłuszcz.
Wlać wino, odparować, porcjami wlewać gorący bulion (następną porcję, gdy ryż całkowicie wchłonie poprzednią). Często mieszać. Gdy ryż będzie prawie miękki, dodać grzyby z patelni, suszone i świeże pomidory, natkę i, mieszając, gotować jeszcze 3-5 minut. Wymieszać risotto z parmezanem, doprawić solą i pieprzem. Podawać natychmiast po ugotowaniu (Włosi uważają, że risotto nie lubi odgrzewania) jako samodzielne danie.
Pietruszka zwyczajna (Petroselinum crispum)
Roślina dwuletnia z rodziny selerowatych, uprawiana jako warzywo. Wymaga gleby zasobnej, przepuszczalnej, stanowiska słonecznego. Korzeń palowy biały, długości do 30 cm. W pierwszym roku roślina wytwarza rozetę długoogonkowych liści, w drugim wyrasta pęd kwiatowy wysokości do 80 cm, rozgałęziony, słabo ulistniony. Kwiaty białe, drobne, zebrane w baldachach. Kwitnie od lipca do września.
Główne związki: Olejek eteryczny, flawonoidy, witamina A i C, składniki mineralne (żelazo, wapń, mangan).
Uprawa: Rozmnażana z nasion. Udaje się w hodowli balkonowej lub ogrodowej. Wysianą w donicach w marcu można w kwietniu przenieść do ogrodu. Wysiana w sierpniu przynosi plon wiosną następnego roku. W drugim roku wegetacji roślina nie nadaje się do spożycia. Nie toleruje jako sąsiadki zielonej sałaty.
Zbiór i przechowywanie: Liście (natkę) pietruszki zbiera się zasadniczo latem. Używa się ich świeżych, nadają się także do suszenia, zamrożenia lub zapeklowania w soli.
Zastosowanie w kuchni: Korzenny, lekko gorzki smak pietruszki sprawia, że jest doskonałą przyprawą wielu potraw. Nie należy jej gotować, a jedynie dodać do ciepłych dań na krótko przed podaniem. Jest składnikiem bouquet garni, nadaje się do doprawiania sałat, ziemniaków, ryby, warzyw (np. pomidorów, rzepy), zup, sosów, twarogu. Dodana do czosnku osłabia jego smak. Łodyżki ziela dodane do zup lub wywarów nadają im delikatnego aromatu.
Zastosowanie w ziołolecznictwie: Wyciągi z korzenia i owoców wykazują działanie moczopędne i rozkurczające.
Herbatka odkażająca drogi moczowe: 4 łyżeczki pietruszki zalać filiżanką wrzątku. Pić 3 razy dziennie.
Uwaga: Olejek pietruszkowy wywołuje skurcze macicy; może działać poronnie!